arrow close icon-chevron-left icon-chevron-right icon-twitter icon-facebook icon-linkedin icon-zoom icon-trash icon-user icon-cart icon-search icon-chat
Fietsen is goed voor mens en milieu
Vervoerrecht

Vraag uit de praktijk: De fietskoerier

Vraag

Ik wil een bedrijf starten als fietskoerier. Kan ik daarvoor de AVC en de AVK gebruiken als algemene voorwaarden?

Antwoord

In Nederland

In boek 8 van het Burgerlijk Wetboek staan wetsregels met betrekking tot de overeenkomst van goederenvervoer over de weg. Deze overeenkomst bevat geen definitie van wat onder een voertuig moet worden verstaan en dus zijn deze bepalingen ook van toepassing, indien het goederenvervoer over de weg per fiets plaatsvindt.

In aanvulling op het wegvervoersrecht zijn door Stichting Vervoeradres algemene voorwaarden opgesteld. Op elke goederenvervoerovereenkomst over de weg kunnen de AVC van toepassing worden verklaard. Voor koeriers kunnen de AVK aanvullend op de AVC worden gebruikt. Ook fietskoeriers kunnen de AVC en AVK gebruiken.

Grensoverschrijdend wegvervoer

Soms wordt de fiets voor de last mile van een internationale CMR-overeenkomst ingezet. In de algemene voorwaarden van fietskoeriers staat ook regelmatig dat naast AVC en AVK ook het CMR-verdrag op de werkzaamheden van toepassing is (zie bijvoorbeeld in de algemene voorwaarden die Fietskoeriers.nl op hun website publiceert https://www.fietskoeriers.nl/algemene-voorwaarden

In Nederland heeft de Hoge Raad in het arrest Cigna/Overbeek ECLI:NL:HR:2001:AA9308 gesteld, dat dit CMR-verdrag vrijwillig mag worden toegepast op binnenlands vervoer. Dat betekent, dat de tekst van het CMR-verdrag dan de waarde van algemene voorwaarden krijgt. Door in algemene voorwaarden te verwijzen naar zowel AVC als CMR-verdrag ontstaat er onduidelijkheid, welke bepalingen in een bepaalde situatie toepasselijk zijn. 

Stel dat er sprake is van internationaal vervoer en in het fietstraject ontstaat schade aan de goederen, dan kan er discussie over de hoogte van de aansprakelijkheid voor deze schade  ontstaan. Immers, het CMR-verdrag beperkt in artikel 1 lid 2 CMR de toepassing van het verdrag tot voertuigen, die gemotoriseerd zijn als bedoeld artikel 4 van het Verdrag nopens het wegverkeer van 19 september 1949. Dat betekent dat er door het inzetten van fietstransport sprake is van een multimodale vervoerovereenkomst. Dit levert vraagstukken op over het toepasselijke recht, waarvoor ik graag verwijs naar het artikel van prof. Maarten Claringbould in nummer 87 van dit blad. 

Of er in het geval van fietsvervoer een principiële uitspraak van de rechter zal komen, betwijfel ik. Dan moet de schade aan de pakketjes wel tot een zeer groot bedrag oplopen.